تاریخچه پیدایش بیمه
بیمه یکی از قدیمی ترین نهادهای اقتصادی و اجتماعی جهان است که برای مقابله با خطرات و کاهش خسارت های مالی به وجود آمد.
از زمان های بسیار دور، انسان ها برای جبران خسارت های ناشی از حوادث، بیماری ها، مرگ، آتش سوزی و خسارت های تجاری، به همکاری و همیاری متقابل روی می آوردند.
نخستین نشانه های بیمه به حدود 4000سال پیش در تمدن های باستانی بین النهرین و چین باز میگردد. بازرگانان برای کاهش خطر از دست رفتن کالاهای خود، خسارت های احتمالی را میان اعضای یک گروه تقسیم میکردند. بعدها در یونان و روم باستان نیز انجمن هایی تشکیل شدکه در هنگام مرگ اعضا، هزینه های تدفین و حمایت از خانواده آنان را تامین میکردند.
با گسترش تجارت دریایی در قرون وسطی، بویژه در شهرهای تجاری ایتالیا، بیمه دریایی شکل منظم تری پیدا کرد. بازرگانان در ازای پرداخت مبلغی مشخص، از جبران خسارت ناشی از غرق شدن کشتی یا از بین رفتن کالاها اطمینان می یافتند. این شیوه پایه و اساس بیمه های مدرن را تشکیل داد.
تحول بزرگ صنعت بیمه پس از آتش سوزی بزرگ لندن رخ داد. این حادثه که بخش بزرگی از شهر لندن را نابود کرد، اهمیت پوشش خسارت های ناشی از آتش سوزی را آشکار ساخت و به تاسیس شرکت های بیمه آتش سوزی انجامید. از آن زمان، انواع مختلف بیمه مانند بیمه عمر، مسئولیت، حوادث، درمان و بیمه های بازرگانی به تدریج توسعه یافتند.
در ایران نیز فعالیت بیمه در دوران معاصر اوایل قرن چهاردهم شمسی آغاز شد. در ابتدا شرکت های خارجی در این زمینه فعالیت میکردند، اما با تاسیس بیمه ایران در سال 1314، صنعت بیمه ملی شکل گرفت و به مرور گسترش یافت.
امروزه بیمه به عنوان ابزاری مهم برای مدیریت ریسک و تامین امنیت اقتصادی افراد، خانواده ها، موسسات و دولت ها شناخته می شود و نقش اساسی در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها ایفا میکند.